Stichting Kunstbus Groningen

Dit artikel is 06-07-2020 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

sacramentsnis

Nis in het koor van een middeleeuwse kerk, vrijwel altijd in de noordwand. Zij diende om de geconsacreerde maar niet genuttigde hostie te bewaren, o.a. om deze aan zieken te verstrekken.

Oorspronkelijk werd deze hostie in een doosje, resp. in vaatwerk opgeborgen, hetzij staande op het altaar, hetzij hangend boven het altaar. Sinds 1215 moest de hostie achter slot en grendel worden bewaard om ontheiliging en diefstal te voorkomen. Een af te sluiten muurkastje bood de beste mogelijkheid. Traliewerk maakte de hostie zichtbaar en de opkomende sacramentsverering mogelijk.

Na de Reformatie verloren de sacramentsnissen hun functie: dikwijls zijn ze dichtgemetseld. Bij restauraties komen ze tevoorschijn en worden ze min of meer in ere hersteld of ook wel opnieuw vermetseld.

De afgelopen decennia zijn in Groningen tijdens kerkrestauraties veel sacrementsnissen tevoorschijn gekomen. Ze werden daarna inhet zicht gelaten zoals in Fransum, Krewerd en Wedde. In Bierum is ook een dergelijk afsluitbaar kastje te zien, maar bijzonder is hier het ronde gat dat erachter in de buitenmuur is uitgehakt. Wanneer traliewerk de oorspronkelijke asluiting vormde, zou het betekenen dat via de uitholling in de buitenmuur het daglicht op de uitgestalde hostie viel, waardoor deze zichtbaar was voor de gelovigen. Zo'n situatie wijst op de sterk groeiende sacrementsviering.


Pageviews vandaag: 5.