Stichting Kunstbus Groningen

Dit artikel is 29-08-2020 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Muntendammer hamer

Hamerbijl, genoemd naar de vindplaats van het als standaardtype aangeduide exemplaar in het stroomdal van de
rivier de Oude Ae bij Muntendam. De Muntendammer hamers stammen uit de late Bronstijd/vroege IJzertijd (1100-500 v.Chr.) en zijn in Oost-Groningen, Oost-Drenthe en Noord-Duitsland aangetroffen.

Ten onrechte worden ze wel in verband gebracht met de winning van moerasijzererts.

Hamerbijlen zijn oorboorde stenen hamers, ook wel strijdhamers genoemd. Hamerbijlen onderscheiden zich van stenen bijlen door een doorboring die loodrecht op de lengteas van het voorwerp is aangebracht. Deze meestal rechte doorboring is gemaakt met een massieve of holle boor en diende ertoe om het voorwerp aan een steel te kunnen bevestigen. Soms is de doorboring zandlopervormig en gemaakt door middel van kloppen met een hard voorwerp, ook wel pecking genoemd. De snede ligt evenwijdig aan de doorboring en is meer of minder scherp. De achterkant bestaat meestal uit een stomp, afgeplat hamervormig eind. Hamerbijlen zijn gemaakt van de meest harde en taaie steensoorten zoals gabbro, dioriet en diabaas. Hoewel strijdhamers meestal worden geassocieerd met de Enkelgrafcultuur komen ze ook al tijdens de Trechterbekercultuur (knophamerbijlen) en eerder voor. Het gebruik van hamerbijlen gaat door tot in de IJzertijd. Veel van de late hamerbijlen behoren tot het type Muntendam. Over het gebruik van hamerbijlen is niet veel bekend. Zeker tijdens de Enkelgrafcultuur vinden we ze vaak in graven; daar vormen ze typisch mannelijke bijgaven.


Eerste pageview van vandaag: 1