Lexicon Kunstbus Groningen

Dit artikel is 01-05-2021 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Frederik III

Frederik III (Innsbruck 1415 - Linz 1493), uit het Huis Habsburg, was vanaf 1440 koning van Duitsland en vanaf 1452 tot 1493 keizer van het Heilige Roomse Rijk. Hij was tegenspeler van de Bourgondische hertogen Filips de Goede en Karel de Stoute die streefden naar de vorming van een Fries koninkrijk, waar ook Groningen en Oost-Friesland deel van moesten uitmaken.

Bekend door zijn onderhandeling met Karel de Stoute te Trier, 1473, die zou gekroond worden tot koning van het Bourgondische Rijk. De Keizer echter verdween met stille trom, opgezet door koning Lodewijk XI van Frankrijk.
In 1481 zond hij Jan van Steenbergen proost van Goslar, en Arnold van Loo naar Groningen: de Stad zou erfpotestaat van Friesland worden; de burgemeesters en de raadsleden zouden allemaal ridder zijn.
Daaraan was in 1479 een gezantschap van de Stad naar de Keizer voorafgegaan. De Stad wilde meer: erkenning als vrije Rijksstad en vooral de heerlijkheid over de Ommelanden. Doch deze kwamen daar zo fel tegen op, dat de Keizer zowel de Ommelanden als de Stad als rijksonmiddelbaar erkende.
Groot was de ergernis van de Stad, toen de gezanten met deze boodschap terugkwamen.
In 1482 volgde het vernieuwde verbond tussen Stad en Ommelanden, beide onafhankelijk, 't Enige wat men tenslotte bereikte was het recht om gouden en zilveren munt te slaan, 1487.

Leven

Frederik werd in 1415 geboren als zoon van Ernst I van Oostenrijk en Cymburgis van Mazovië. Hij volgde in 1424 zijn vader op als hertog van Oostenrijk (in de Leopoldische-Innerösterreich lijn) als Frederik V. In 1440 werd hij, als Frederik III, tot koning van Duitsland gekozen als opvolger van Albrecht II.

In 1452 trouwde Frederik met prinses Eleonora Helena van Portugal, wier bruidsschat hem hielp bij het verlichten van zijn financiële problemen. In datzelfde jaar werd hij in Rome door paus Nicolaas V gekroond tot keizer van het Heilige Roomse Rijk.

Frederik III had vele rivalen in de strijd om de macht. Hoewel Frederik III tijdens de lange periode dat hij aan de macht was geen veldslag heeft gewonnen, probeerde hij op andere manieren zijn macht te vergroten. Zo hield hij zijn verre neef Ladislaus Posthumus, de erfopvolger van Albrecht V, lange tijd gevangen met de bedoeling de controle over Neder-Oostenrijk te behouden. In 1452 werd Ladislaus echter bevrijd door edelen uit Neder-Oostenrijk.

Uiteindelijk zou hij zijn rivalen overleven. In 1457 overleed Ladislaus Posthumus op 17-jarige leeftijd. Van hem erfde hij Neder-Oostenrijk. Daarna overleed in 1463 Albrecht VI van Oostenrijk van wie hij Opper-Oostenrijk erfde.

Succes heeft Frederik III ook gehad bij het arrangeren van een huwelijkspartner voor zijn zoon en opvolger Maximiliaan. Nadat Karel de Stoute het stadje Neuss van juli 1474 tot juni 1475 had belegerd, trad Frederik III in onderhandeling met Karel de Stoute. Tijdens deze onderhandelingen werd het huwelijk van Maximiliaan met de dochter en erfgename van de hertog van Bourgondië, Maria van Bourgondië, gepland. Op deze manier zorgde Frederik III voor een forse uitbreiding van het kroondomein van het Huis Habsburg.

Frederik overleed na een mislukte poging om zijn linkerbeen te amputeren. Omdat Frederiks zoon Maximiliaan I sinds 1490 de heerser was over Tirol en Voor-Oostenrijk, kwam het Habsburgse rijk op het moment dat Frederik III overleed voor het eerst sinds de opsplitsing, middels het Verdrag van Neuberg in 1337, weer compleet onder één heerser.

Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.

Pageviews vandaag: 18.