Lexicon Kunstbus Groningen

Dit artikel is 12-04-2021 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

euvelgang

Oorspronkelijk de Middeleeuwse naam voor de overdracht van vast goed aan een klooster tegen het genot van levensonderhoud tot aan diens dood. Na 1600 regelden ook ouders vaak met hun kinderen overgang van goederen en onderhoud tot de dood toe.

In de Ordonnantie op Saecken van Huwelijcken enz. van de Stad, opnieuw vastgesteld in 1689, leest men: Oevelganck geschiedt, wanneer jemandt by levende lijve sijne goederen voor een gedeelte of in het geheel aen een ander vrywilligh door onderlingh accordt met der daet overgeeft, om van deselve syn leven langh daer voor behoorlijck onderhoudt te genieten. Diegeene, die soodaene goederen in een Oevelgangh aenneemt, wordt daerdoor eygenaer, doch is gehouden voor de onderhoudinge ghenoeghsaeme borge te stellen tot contentement van de ander.

De oevelgang was in het verleden een bijzondere rechtsfiguur die voorkwam in de provincie Groningen en Drenthe. Het was een bijzondere vorm van de overeenkomst tot schenking. De oevelgang houdt het midden tussen een schenking en een recht van vruchtgebruik.

Bij de oevelgang schonk een persoon al zijn bezittingen, of een deel daarvan, aan een ander onder de voorwaarde dat de ontvanger als tegenprestatie de schenker zou onderhouden, waarbij het idee was dat de opbrengst van de gift daartoe toereikend was. Bij vruchtgebruik zou dat onderhoud afhankelijk zijn van de opbrengst van het bezwaarde goed, bij oevelgang wordt als het ware aangenomen dat het bezwaarde goed voldoende opbrengst zal genereren.


Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.

Pageviews vandaag: 2.