Stichting Kunstbus Groningen

Dit artikel is 12-11-2020 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Bosch

Verdwenen eiland in de Waddenzee tegenover Hornhuizen, dat tussen Schiermonnikoog en Rottumeroog lag en een restant was van het eiland Monnikenlangenoog. Het eiland vlakte in de 18de eeuw af tot een zandplaat; de Bos(ch)plaat die in 1959 vastgroeide aan het noordelijker gelegen Rottumerplaat herinnert er nog aan.

Volgens oude kaarten werd het aan de westkant van Schiermonnikoog gescheiden door de vaargeul De Lauwers en aan de oostkant van Rottummeroog door De Schille.

De hoge duinen werden bij de Allerheiligenvloed van 1570 verwoest. Enkele decennia later groeide het eiland weer iets aan, maar in 1717 verdween Bosch tijdens de Kerstvloed voorgoed in zee. Tot begin 18de eeuw woonden er af en toe strandvoogden in een hut op palen.
Volgens sommige bronnen zou op het eiland een dorp Cornsand hebben gelegen, volgens andere bronnen was Cornsand ooit een apart eiland dat op enig moment met Bosch was samengesmolten.

Het eiland behoorde toe aan het klooster van Aduard. Dit schonk in 1535 de helft aan Geert Lewe in borg Tamminga te Hornhuizen. De kloosterhelft kwam in 1594 in het bezit van Stad en Lande, die het in 1659 voor 7.300 gulden verkochten aan de heren Rengers en Lewe.

Schiermonnikoog lag in 1570 nog ruim tien kilometer ten westen van Bosch, maar aangezien Schiermonnikoog langzaam naar het oosten opschoof, ligt het oostelijk deel van het huidige Schiermonnikoog nu op de locatie waar eens het westelijk deel van Bosch lag.

In maart 2008 zijn onder de duinen van Oost-Schiermonnikoog door onderzoekers 16e-eeuwse overblijfselen gevonden van bewoning op Bosch. Grondradarbeelden lieten onder de oostpunt van Schiermonnikoog op een diepte van 3 à 4 meter verstoringen in de bodemopbouw zien die erop duiden dat op die plek vroeger een eiland lag.


Pageviews vandaag: 10.