Stichting Kunstbus Groningen

Dit artikel is 02-11-2020 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

bodemdaling

In een aanzienlijk deel van de provincie Groningen daalt de bodem als gevolg van de winning van aardgas in de ondergrond, het oxyderen en uiteenvallen van de veengrond en een geologische daling.

De druk in de poreuze zandsteen op ca. 3 km diepte, waar het aardgas vandaan komt, vermindert, waardoor de zandsteen wat in elkaar wordt gedrukt. Aan het oppervlak manifesteert zich dat in een dalingsgebied.
Het grootste, schotelvormige dalingsgebied strekt zich uit van de stad Groningen tot voorbij de Eemshaven, met de omgeving van Loppersum als kern. In het jaar 2000 bedraagt de daling in de kern zo'n 24 cm. In de eindsituatie, rond 2050, zal dat zijn opgelopen tot 38 cm.

Om wateroverlast als gevolg van deze bodemdaling te bestrijden, wordt het waterpeil in het dalingsgebied verlaagd. Voor dat doel is een aantal schutsluizen en gemalen gebouwd, onder andere bij Termunterzijl, Groningen en Onderdendam. Ook zijn de zeedijken en kades bij Delfzijl verhoogd.

Een tweede oorzaak van de bodemdaling vormen de veen- en kleigronden. Die vertonen een geringe zakking als gevolg van een verbeterde ontwatering. In het gebied waar de NAM waterpassingen uitvoert in verband met bodemdaling als gevolg van aardgaswinning, blijkt de daling omstreeks ,3 mm per jaar te bedragen. Bij veengronden kan de bodemdaling echter het tienvoudige hiervan zijn, doordat de afgestorven plantendelen waaruit veen is opgebouwd, door blootstelling aan de lucht gaan oxyderen en uiteenvallen in voornamelijk koolzuurgas en water.

Een derde vorm van bodemdaling is de geologische daling die het noordelijk kustgebied ondergaat als randzone van het Noordzeegebied. Deze bodemdaling wordt geschat op enkele centimeters per eeuw.


Pageviews vandaag: 5.