Lexicon Kunstbus Groningen

Dit artikel is 08-12-2020 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Antonius Brugmans

Antonius Brugmans, (Hantumhuizen/Hantum 1732 - Groningen 1789) was een wiskundige, natuurkundige en filosoof. Brugmans was een baanbrekend experimenteel onderzoeker die de nadruk legde op het methodisch verbinden van empirische ervaring met redelijk denken.

Antonius Brugmans werd in 1732 geboren in het Friese dorp Hantum als zoon van de predikant aldaar Pibo Brugmans (1697-1767) en Petronella Wiersma (1694-1777). Zijn vader studeerde theologie in Franeker. Reeds in 1746 had hij de Latijnse school te Dokkum doorlopen om op 14-jarige leeftijd te beginnen met een studie in Franeker.

Hij promoveerde (1749) te Franeker en volgde zijn leermeester Johann Samuel K├Ânig in 1749 naar Den Haag.

Hij werd hoogleraar wijsbegeerte in Franeker (1755) na het vertrek van Petrus Camper aldaar en hoogleraar wiskunde en natuurkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen (1766/67).

In 1770 was hij rector magnificus van de Rijksuniversiteit Groningen waar hij in 1771 werd opgevolgd als rector door Gerardus Kuypers.

Brugmans was onder meer lid van het genootschap Pro Excolendo Jure Patrio. In 1771 werd hij lid van de Hollandse Maatschappij der Wetenschappen.

Hij had grote interesse in het fenomeen van de magneet; zijn werk hierover werd in het Duits vertaald.
Hij ontdekte in 1778 het diamagnetisme van bismut.

Brugmans overleed in 1789 aan de gevolgen van een sarcoom. Hij was toen woonachtig in de Folkingestraat.

Een van zijn vijf kinderen was Sebald Justinus Brugmans (1763-1819), arts, natuuronderzoeker en hoogleraar te Franeker en later te Leiden.

Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.

Pageviews vandaag: 27.